A A A

Επιλογές

Καί σύ ἄλλαζες

 

Γδύνεσαι.

Στό γέρμα τοῦ φωτός

γεύομαι τό φῶς σου,

ὅ,τι ἄφαντο φυλᾶς ἀγγίζω

κι ὅ,τι κρυφό δέν ἔχεις.

Σέ κάθε σάρωμα βουτῶ,

ὅπου μ’ ὁρίζει τό κορμί σου,

κι ἀνήκω σ’ ὅποιο πρόσταγμα

μοῦ γνέφ’ ἡ ἡδονή σου.

Μά ὅλο κι ὅλο ἄλλαζες,

ἁπλούστατα, νά φύγεις!...

 

Ἡ ἐντολή

 

Στό δρόμο

κάτω ἀπ’ τίς σκιές τῶν νεραντζιῶν

πέρασε πρῶτο τ’ ἄρωμά σου:

ἡ προσταγή στόν Ἔρωτα!

 

Παράπτωμα ἐπαφῆς

 

Τό χρῶμα στό δωμάτιο κρυφό,

υἱοθετημένο

ἡ μυρωδιά σου,

ἕνα μωρό

κ’ ἡ νύχτα ἔξω

ἀπειλεῖ μέ βροχές καί ἀνέμους,

πώς ὅ,τι μοῦ ἀκούμπησες

ἕνα φύσημα ἤτανε,

χαραμάδα νυχτός στό σκοτάδι,

παράπτωμα ἐπαφῆς.

 

Νά σ’ ἔχω

 

Ἔχει μιά τολμηρή συννεφιά ἔξω

μέ τ’ ἄρωμα τῆς ἀγγελικῆς

νά κόπτει

ὅ,τι δέν μπορῶ νά τινάξω

στῶν οὐρανῶν τά μήκη.

Καί νά σ’ ἀποτινάξω!

Στήν ἐκκένωση τοῦ φιλιοῦ

νά σ’ ἔχω μόνο,

μέ τά κλειδιά τοῦ σώματος

νά σέ κλειδώνω!